பரந்து விரிந்துள்ள விண்வெளியும், அந்த விண்வெளியுடன் ஒப்பிடும்போது ஒரு தூசி போல மிதந்து கொண்டிருக்கும் பூமியும் மனிதனுக்கு ஆச்சரியத்தை ஏற்படுத்தின.

எனவே,… எண்ணிலடங்கா சூரியனையும், கோடானுகோடி கோள்களையும் கொண்ட அண்டவெளியில்..  பூமியில் மட்டுமே உயிரினங்கள் வசிக்கின்றன என்றும் வேறு எந்த கோள்களிலும் உயிரினங்கள் வசிப்பதற்கான வாய்ப்பே இல்லை என்று சாதிக்கும் சில முட்டாள்களின் கூற்றை ஏற்றுக்கொண்டு அவனால் சமாதானம் அடைய முடியவில்லை.

எனவேதான் பன்னெடுங்காலமாக பூமியை தவிர்த்து வேறு எதாவது கிரகங்களில் நம்மை போல் அறிவார்ந்த உயிரினங்கள் வாழ்வதற்கான வாய்ப்பு உள்ளதா என்கின்ற தேடல் மனித சமுதாயத்திற்கு தொடர்ந்து இருந்து வருகிறது.

வேற்றுகிரகங்களின் உயிரினங்களின் வாழ்க்கையை பற்றி அறிய அவன்கொண்ட முயற்சிகள் அவனை பூமியை கடந்து விண்வெளியில் பயணிக்கும் திறமையை வழங்கியுள்ளன.

பூமியின் மிக அருகிலுள்ள துணைக்கோளான நிலவில் கால்பதித்த மனிதன் அதில் உயிரினங்கள் வாழ்வதற்கான சூழ்நிலை இல்லை என்பதனை அறிந்தவுடன் அவனின் அடுத்த பார்வை பூமிக்கு அருகில் உள்ள கோளான ”செவ்வாய்” மீது விழுந்தது.

செவ்வாய்கிரகத்தின் நில அமைப்பை அறியும் பொருட்டும் அங்கு உயிர்கள் வாழ்கின்றனவா அல்லது உயிர்வாழ்வதற்கான சூழ்நிலைகள் உள்ளனவா என்பதனை அறியும் பொருட்டும் அமெரிக்காவும், ரஸ்யாவும் பல தடவை தங்களுடைய ராக்கெட்டுகளை செவ்வாய் நோக்கி அனுப்பியுள்ளன.

ரஸ்யா  செவ்வாய்கிரகம் செல்ல இதுவரை 19 தடவைக்கும் மேல் முயற்சிகள் மேற்கொண்டன.. ஆனால் அதில் பெரும்பான்மையான முயற்சிகள் தோல்வியிலேயே முடிவடைந்தன.

கியூரியாசிட்டி ரோவர் – Curiosity rover

அண்மையில் பூமியிலிருந்து சுமார் 22 கோடி கிலோ மீட்டர் தொலைவிலுள்ள செவ்வாய் கிரகம் பற்றி அறிய கடந்த 2011 ம் ஆண்டு நவம்பர் மாதம் 26 ம் தேதி புளோரிடாவிலுள்ள ராக்கட் ஏவுதளத்தில் இருந்து செவ்வாய் கிரகத்திற்கு ”கியூரியாசிட்டி ரோவர்” என்ற விண்கலம் அமெரிக்காவால் அனுப்பப்பட்டது.

560 மில்லியன் கிலோமீட்டர் தூரம் பயணித்து 2012 ம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் மாதம் 6ம் தேதி கியூரியாசிட்டி ரோவர் வெற்றிகரமாக செவ்வாயில் தரை இறங்கியது.

செவ்வாய் கிரகத்தில் பலகோடி ஆண்டுகளுக்கு முன் உருவான ”மார்டியன் ஏரி” என்று பெயரிடப்பட்டுள்ள ஏரி படுகை ஒன்று உள்ளது.

இந்த ஏரி படுகையயில் ஆய்வு மேற்கொண்ட கியூரியாசிட்டி ரோவர் அந்த ஏரியில் ”மீத்தேன் வாயு” (methane) இருப்பதையும். அதன் அளவு அவ்வப்போது மாறுபடுவதையும் கண்டறிந்து அறிவித்தது.

மேலும், ஏரி படுகைக்கு அருகே அமைந்துள்ள பாறைப்பகுதியில் உயிர் மூலக்கூறுகளான ஹைட்ரஜன், நைட்ரஜன், ஆக்சிஜன், கார்பன் மூலக்கூறுகள் இருப்பதையும் கண்டறிந்து அறிவித்தது.

கியூரியாசிட்டியால் கிடைக்கப்பெற்ற இந்த தகவல் பூமிக்கு வெளியே உயிர்களை தேடும் விஞ்ஞானிகளுக்கு புதிய உத்வேகத்தை கொடுத்தது.

கியூரியாசிட்டி பூமிக்கு அனுப்பிவைத்த நிழல் படங்களை ஆராய்ந்தபோது செவ்வாயில் எரிமலைகளும், நீண்ட ஆறுபோன்ற பள்ளத்தாக்குகளும் இருப்பதோடு உறைபனிகள் இருப்பதும் தெரியவந்துள்ளது.

மீத்தேன் வாயு – Methane

பலகோடி வருடங்களுக்கு முன்பு நம் பூமி எப்படி இருந்ததோ அதேவாறு இப்போது செவ்வாய்கிரகம் இருப்பதாக விஞ்ஞானிகள் நம்புகின்றனர்.

அவர்களின் நம்பிக்கைக்கு வலுசேர்க்கும் விதமாக செவ்வாய் கிரகத்தில் மீத்தேன் வாயு இருப்பதையும் கியூரியாசிட்டி கண்டறிந்துள்ளது.

செவ்வாய் கிரகத்தில் காணப்படும் இந்த மீத்தேன் வாயு விஞ்ஞானிகள் மத்தியில் மிகுந்த பரபரப்பை ஏற்படுத்தியுள்ளது. இதற்கு காரணம் மீத்தேன் வாயு உருவாக வேண்டுமெனில் உயிரினங்கள் அவசியம்.

நம் பூமியில் சதுப்பு நிலங்களிலிருந்து மீத்தேன் வாயு உற்பத்தியானாலும் கூட மரங்களிலிருந்து பெறப்படும் சருகு குப்பைகூளங்களிலிருந்தும், கால்நடைகளின் கழிவுகளிலிருந்தும் அதிக அளவில் மீத்தேன் வாயு உற்பத்தியாகிறது.

இது பல நேரங்களில் தானாகவே எரியும் தன்மை கொண்டது என்பதால் நாம் இதை  ”கொள்ளி வாயு” என்றும் சதுப்பு நிலங்களில் இது வெளிப்படுவதால் ”சதுப்புநில வாயு” என்றும் பொதுவாக அழைக்கிறோம்.

அது மட்டுமல்ல இது சர்வ சாதாரணமாக இறந்தவர்களை அடக்கம் செய்யும் ”இடுகாடு” களில் இறந்த உடல்களிலிருந்து உருவாகி அடிக்கடி வெளிப்படுவதுண்டு.

இந்த மீத்தேன் வாயுதான் இரவு நேரங்களில் இடுகாடுகளில் திடீர் திடீரென நெருப்புடன் வெளிப்பட்டு ”கொள்ளிவாய் பிசாசு” களாக  வந்து நம்ம பக்கத்துவீட்டு மூக்காயி, கருப்பாயி, செல்லாயி முதலானவர்களையெல்லாம் இன்றுவரை பயமுறுத்திக்கொண்டிருக்கிறது என்பது தனி கதை.

எனவே, செவ்வாய் கிரகத்திலும் மீத்தேன் வாயு இருப்பது கண்டறியப்படுள்ளதால் இங்கு முன்பு எப்போதாவது மிக சிறிய உயிரினங்கள் வாழ்ந்திருக்க வேண்டும் என்ற முடிவுக்கு விஞ்ஞானிகள் வருகின்றனர்.

அல்லது, இன்றும் நமக்கு தெரியாமல் நுண்ணுயிரிகள் அங்கு வாழ்ந்து கொண்டிருக்கலாம் அல்லது அங்குள்ள நில அமைப்பில் ஏற்படும் சில வேதி மாற்றங்களால் கூட மீத்தேன் உருவாகியிருக்கலாம் என விஞ்ஞானிகள் நம்புகின்றனர்.

பல அறிவியல் அறிஞர்களின் கூற்றுப்படி இங்கு உயிரினங்கள் வாழ்வதற்கு வாய்ப்பில்லை என்றே அறிய முடிகிறது.

ஆனால்,  சில விஞ்ஞானிகள் செவ்வாயில் உயிரினங்கள் வாழ அதிக அளவில் சாத்தியக்கூறுகள் இருப்பதாக வாதிடுகின்றனர். இதற்கு அவர்கள் பூமியில் மீத்தேன் மற்றும் அமிலம் செறிந்த சில ஏரிகளில் சிலவகை நுண்ணுயிரிகள் வாழ்வதை மேற்கோள் காட்டுகின்றனர்.

எனவே  இதுபற்றி தெளிவாக ஆய்வு செய்யும் பொருட்டு ஐரோப்பிய யூனியன் மற்றும்  முன்னாள் சோவியத் ஒன்றியமும் இணைந்து அதி நவீன ஆய்வுக்கலம் ஒன்றை உருவாக்கியது.

எக்ஸோமார்ஸ்2016 – EXOMARS 2016

2016 ல் வெற்றிகரமாக உருவாக்கப்பட்ட அந்த ஆய்வுக்கலத்திற்கு ”எக்ஸோமார்ஸ்2016” (exomars 2016) என்று பெயரும் வைக்கப்பட்டது.

இந்த கலம் நெதர்லாந்து நாட்டிலுள்ள ஏரோஸ்பேஸ் மையத்தில் வடிவமைக்கப்பட்டது.

அமெரிக்கா, ஐரோப்பியநாடுகள், கனடா மற்றும் ரஷ்ய நாட்டின் கூட்டு தயாரிப்பில் உருவான இந்த எக்ஸோமார்ஸ் விண்கலம் அதுவரை செவ்வாய்க்கு அனுப்பப்பட்ட விண்கலங்களிலேயே அதிநவீனம் செறிந்ததாகும்.

செவ்வாயில் உயிரின வாழ்க்கைக்கு தேவையான உயிர் வாயுக்களைப்பற்றி தெளிவாக அறியும் விதத்தில் நவீன தொழில் நுட்பங்களுடன் உருவாக்கப்பட்ட ”எக்ஸோமார்ஸ் 2016” (exomars 2016) என்ற அதிநவீன ஆய்வுக்கலத்தை ”ஏரியான் 500” என்ற விண்கலம்  சுமந்து கொண்டு கஜகஸ்தானில் உள்ள ”பைக்காரா” என்னும் விண்வெளி ஏவு தளத்தில் இருந்து ரஷ்யாவின் ”புரோட்டோன் எம்’‘ ராக்கெட் மூலம் 2016 ம் ஆண்டு மார்ச் 14 தேதி வெற்றிகரமாக செலுத்தப்பட்டது.

இந்த ”ஏரியான் 500” என்னும் விண்கலமானது 4.3 டன் எடை கொண்டது. இதன் ஆயுள் 5 ஆண்டுகள். மணிக்கு 27,000 கிலோ மீட்டர் வேகத்தில் அதாவது செகன்டிற்கு 5.8 கிலோ மீட்டர் வேகத்தில் 5 கோடி கிலோமீட்டர் ( 5 மில்லியன் கி.மீ) பயணித்து 7 மாதத்திற்குள்ளாக செவ்வாய் கிரகம் அடைய வேண்டும் என்பதே இதன் இலக்கு.

ஏழு மாதங்களில் செவ்வாய் கிரகத்தை அடைந்தாலும் இது உடனே தன்னுடைய ஆய்வை தொடங்காது.

ஏனெனில், இது தன்னை செவ்வாய் கிரகத்தின் சரியான சுற்றுவட்ட பாதையில் தன்னை நிலைநிறுத்திக்கொள்ள மேலும் சில மாதங்கள் ஆகும் என்பதால் சரியாக ஒருவருடம் கழித்தே தன் ஆய்வுப்பணியை தொடங்கும்.

அதாவது, 2017 ன்  இறுதியிலேயே செவ்வாய் கிரகத்தை ஆராயும் படி கட்டளையிடப்பட்டிருந்தது .

இதில் ”டிஜிஓ” [TGO] மற்றும் ”ஜியோபரேலி” [Schiaparelli] என்ற இரு ஆய்வுக்கலன்கள் பொருத்தப்பட்டிருந்தன.

டிஜிஓ என்னும் ஆய்வுக்கலம் செவ்வாயை அதன் சுற்றுவட்ட பாதையில் சுற்றிவந்து அந்த கிரகத்தை ஆய்வு செய்யும். புகைப்படம் எடுத்து பூமிக்கு அனுப்பும்.

இந்த ஆய்வுக்கலத்திலிருந்து தனியாக பிரிந்து செல்லும் ஜியோபரேலி என்னும் வட்ட வடிவ ஆய்வுக்கலன் நேரடியாக செவ்வாய்கிரகத்தின் தரைப்பகுதியில் இறங்கி  மீத்தேன் வாயு குறித்து ஆய்வு நடத்தும். 

2016 ம் ஆண்டு மார்ச் மாதம் 14 ம் தியதி வெற்றிகரமாக விண்ணில் செலுத்தப்பட்ட எக்ஸோமார்ஸ் (exomars 2016) திட்டமிட்டபடி 7 மாதங்கள் வெற்றிகரமாக தன் பயணத்தை முடித்து அக்டோபர் மாதத்தில் செவ்வாய் கிரகத்தில் தரை இறங்க வேண்டும் என்று திட்டம் வகுக்கப்பட்டிருந்து.

விண்கலம் முதல் கட்டமாக இரண்டாக பிரிந்து செயற்கைக்கோளை செவ்வாயின் சுற்றுவட்டப்பாதையில் நிலை நிறுத்தும்.

இதை அடுத்து ”ஸ்கைப்பர் அலி” என்ற பகுதி செயற்கை கோளிலிருந்து தனியாக பிரிந்து செவ்வாய்கிரகத்தில் பல்வேறு தடைகளையும் தாண்டி தரை இறங்க வேண்டும்.

இந்த செயல் திட்டம் மிக சரியாக வெற்றிபெற்றால் செவ்வாய் கிரகம் குறித்து பல உண்மைகள் தெரிய வருவதோடு பூமியின் பரிணாமம் குறித்தும் பல அரிய உண்மைகள் நமக்கு தெரிய வரும்.

செவ்வாய் தோஷத்தால் செயலிழந்த எக்ஸோமார்ஸ்

திட்டமிட்டபடி பூமியில் இருந்து செலுத்தப்பட்ட இந்த விண்கலம் வெற்றிகரமாக 5 கோடி கிலோமீட்டர் பயணித்து செவ்வாய் கிரகத்தை நெருங்கியது.

நாளொன்றுக்கு நான்குமுறை செவ்வாய்கிரகத்தை சுற்றி வலம் வந்த எக்ஸோமார்ஸ் (exomars 2016) செவ்வாய் குறித்த பல புதிய தகவல்களை புகைப்படங்களாகத் தர தொடங்கியது.

செவ்வாய் கிரகத்தில் நீர்வீழ்ச்சி இருப்பது போன்ற படத்தையும் அதே நீர் வீழ்ச்சிகள் கோடைகாலத்தில் மறைந்து போவதையும் படம்பிடித்து அனுப்பியது.

மீத்தேன் வாயு செவ்வாய் கிரகத்தில் எந்த இடத்திலிருந்து கசிந்து வெளியேறுகிறது என்பதனையும் தெளிவாக பூமிக்கு அனுப்பியது.

பயணத்தின் அடுத்த கட்டமாக ”ஸ்கைபர் அலி” தன் பயணத்தை தொடங்க தயாரானது.

இது செயற்கை கோளிலிருந்து தன்னை விடுவித்துகொண்டு வெளியேறி செவ்வாய் கிரகத்தில் வெற்றிகரமாக தரை இறங்க தயாரானது.

திட்டமிட்டபடி பாதுகாப்பாக தரை இறங்க அதில் பொறுத்தப்பட்ட பாராசூட்டும் செவ்வனே வேலை செய்தது. சரியான நேரத்தில் வெப்ப தடுப்பும் வெளியேறி தன் கடமையை செய்தது.

ஆனால்,… தொடர்ந்த அடுத்த விநாடியில்தான் சோதனையோடு கூடிய வேதனை ஆரம்பமானது.

ஏனெனில் எக்ஸோமார்ஸ்ன் (exomars 2016) ஒவ்வொரு பகுதியையும் பார்த்து பார்த்து வடிவமைத்த விஞ்ஞானிகள் அதன் ஜாதகத்திலுள்ள ”செவ்வாய் தோஷத்தை” கவனிக்க தவறிவிட்டார்கள்.

விஞ்ஞானிகள் போடும் திட்டம் சரியாக இருந்தாலும் விண்கலத்தின் ”கட்டம்” சரியில்லை என்றால் கஷ்டம்தான் போல..

முதல் கோணல் முற்றும் கோணல் என்பதற்கிணங்க செவ்வாய் தோஷத்தை கவனிக்க தவறியவர்கள் அதற்கான பரிகார பூஜை செய்யவும் தவறியதால் இது தரையை தொடுவதற்கு ஒரு நொடிக்கு முன்பாகவே இதனை இயக்கிய மென்பொருள் அடுத்த கட்டளையை பிறப்பிக்க இதனால் ஸ்கைபர் அலி குழப்பமடைய தொடங்கியது.

ஸ்கைபர் அலி தான் தரை இறங்கியதாக தவறாக நினைத்துக் கொண்டு தரையிலிருந்து சரியாக 2 மீட்டர் தொலைவிலேயே தன் இஞ்சினை நிறுத்தியது.

விளைவு,… ஸ்கைபர் அலி வேகமாக சென்று செவ்வாயில் வாயோடு வாய்வைத்து முத்தமிட்டு தன் கடைசி மூச்சை நிறுத்திக்கொண்டது.

இந்நிலையில் எக்ஸோமார்ஸின் (exomars 2016) ஒருபகுதி வெற்றி.. ஆனால் விதி செய்த சதியால் அதன் மறுபகுதி தோல்வியில் முடிந்தாலும் விஞ்ஞானிகள் அதனை தோல்வியாக நினைக்கவில்லை. இது தங்களுடைய முயற்சிக்கு கிடைத்த ஒரு நல்ல அனுபவ பாடமாகவே எடுத்துக்கொண்டனர்.

எனவே மனம்தளராத நம் விஞ்ஞானிகளின் தொடர் முயற்சியால் 2021 ல் பயணிக்க புதிய அவதாரம் எடுத்துக் கொண்டிருக்கிறது ”எக்ஸோமார்ஸ் 2020”. இதன் பயணம் வெற்றிபயணமாக அமைய நாமும் இணைந்தே வாழ்த்துவோம்!!

The post ExoMars – எக்ஸோமார்ஸ் 2016 appeared first on Scientific Judgment.

“முஸ்தபா முஸ்தபா டோண்ட் வொர்ரி முஸ்தபா

காலம் நம் தோழன் முஸ்தபா…

டே பை டே… டே பை டே

வாழ்க்கை பயணம் டே பை டே

மூழ்காத ஷிப்பே ஃபிரண்ட் ஷிப்பா…”

மேலே ஒலிப்பது நம் ஒவ்வொருவரின் இளமைக்கால நினைவுகளையும் மீட்டெடுக்கும் “காதல் தேசம்” படப்பாடல்.

மூழ்கவே மூழ்காது என்று சொல்லப்பட்ட “டைட்டானிக் ஷிப்பே” (Titanic ship) கடலில் கவிழ்ந்து போனாலும் கூட… உண்மையான “ஃபிரண்ட் ஷிப்” மட்டும் எந்த சூழ்நிலையிலும் நம்மைவிட்டு பிரியாது என்பதனை நமக்கு உணர்த்தும் பாடல்.

ஃபிரண்ட் ஷிப்பைப்போலவே எந்த சூழ்நிலையிலும் கடலில் மூழ்காத இன்னொரு ஷிப்பும் உள்ளது. அந்த அசாதாரண ஷிப் – ஐ பற்றி பார்ப்பதற்கு முன்னால் சாதாரண “ஷிப்” ஐ பற்றியும் சிறிது பார்த்துவிடலாம் வாருங்கள்.

ஃபிரண்ட் ஷிப்பும் – ஏர் ஷிப்பும்

கடல்களில் கப்பல்கள் மிதந்து செல்வதை நீங்கள் பார்த்திருக்கிறீர்கள் அல்லவா? உங்களில் பலபேர் அதில் பயணித்திருக்கலாம். இந்த கப்பல்கள் சிறியது பெரியது என பல்வேறு அளவு மற்றும் வடிவமைப்புகளில் உருவாக்கப்படுகின்றன.

கப்பல்களில் அதன் பயன்பாடுகளை பொருத்து பலவகை கப்பல்கள்  வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளது என்றாலும் பிரதான வகைகளாக 8 வகைகள் இனங்காணப்பட்டுள்ளன.

அவைகள்…

• பயணிகள் கப்பல்
• சரக்கு கப்பல்
• மீன்பிடி கப்பல்
• டேங்கர் கப்பல்
• கண்டெய்னர் கப்பல்
• பல்க் கேரியர்
• போர்க்கப்பல்
• நீர்மூழ்கி கப்பல்

மேற்கண்ட 8 பிரிவுகளை தவிர ஒன்பதாவதாக மேலும் ஒரு கப்பலும் உள்ளதென்பது உங்களுக்கு தெரியுமா? ஆனால் அதனுடைய பயணம் நீரில் அல்ல ஆகாயத்தில்… ஆம் அதுதான் ஆகாயக்கப்பல் (Airship)…

ஹாட் ஏர் பலூன் – Hot Air Balloon

நீங்கள் ஆகாயத்தை கிழித்துக்கொண்டு செல்லும் விமானத்தை பார்த்திருப்பீர்கள்.. ஹெலிகாப்டர் பார்த்திருப்பீர்கள்.. ஏன் ராக்கெட் கூட பார்த்திருப்பீர்கள்.. ஆனால் ஆகாயக்கப்பல் (Airship) பார்த்திருக்கிறீர்களா!!.

பார்த்திருக்க வாய்ப்பில்லை…

ஏனென்றால் தற்போது இவைகள் பெரிய அளவில் புழக்கத்தில் இல்லை. ஆனால் 100 ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் இவைகள் மிகவும் பிரபலம்.

குறிப்பாக 1928 முதல் 1937 வரையில் ஐரோப்பாவிற்கும், அமெரிக்காவிற்கும் இடையில் வான்வெளியை கடப்பதற்கு இவைகள்தான் முக்கிய போக்குவரத்து சாதனமாக பயன்படுத்தப்பட்டுவந்தன.

தற்போதும் சிலநாடுகள் தொடர்ந்து இத்தொழில்நுட்பத்தை பல்வேறு வழிகளில் மேம்படுத்தப்படுவதற்கான ஆராய்ச்சிகளை தொடர்ந்து நடத்திவந்தாலும், எதிர்பார்க்கும் அளவிற்கு வெற்றி கிடைக்கவில்லை என்பதே உண்மை.

பறவைகளைப்போல ஆகாயத்தில் பறக்கவேண்டும் என ஆசைப்பட்ட மனிதனின் பல்வேறு முயற்சிகள் தோல்வியில் முடிந்தாலும் அவனுடைய முயற்சிக்கு முதலில் கைகொடுத்து வெற்றிப்பாதையை அமைத்துத்தந்தது இந்த பறக்கும் பலூன்கள்தான்.

1782 ம் ஆண்டு பிரான்ஸ் நாட்டை சேர்ந்த “ஜோசப் மைக்கேல்” (Joseph Michel) “ஜாக்யூஸ் மான்ட்கோல்பியர்” (Jacques Montgolfier) ஆகிய இருவரும் ஒரு பெரிய பலூன் போன்ற கூண்டை உருவாக்கி அதற்குள் வெப்பக்காற்றை நிரப்பி அதில் அமர்ந்து பயணம் செய்வதற்கான ஒரு சிறிய கூண்டையும் அமைத்து அதன்மூலம் பறந்தனர்.

இதற்கு “ஹாட் ஏர் பலூன்” (Hot Air balloon) என பெயரிட்டனர்.

இதில் மனிதர்கள் பயணிக்க முடியும் என்றாலும் இது பயணிக்கும் வேகம் மிக குறைவாகவே இருந்தது.

காற்றின் ஒட்டத்தை கருத்தில்கொண்டு சுக்கான்களை பயன்படுத்தி இது பறக்கும் உயரத்தையோ வேகத்தையோ ஓரளவு கட்டுப்படுத்தமுடியும்.

ஆனாலும், இது காற்றின் திசையிலேயே பயணித்தது. இது இதிலுள்ள ஒரு பெரிய குறைபாடாகவே இருந்துவந்தது. நாம் விரும்பிய திசையில் இதனை செலுத்த முடியவில்லை.

டிரிஜிபிள் பலூன் – Dirigible Balloon

இதன் வேகத்தினை விரைவுபடுத்தும் பொருட்டும், விரும்பிய திசையில் இதனை செலுத்தும்பொருட்டும் 1852 ம் ஆண்டு “ஹென்றி கிப்பார்டு” (Henri Giffard) என்பவர் உருளை பலூனுக்கு பதிலாக வெப்ப காற்று நிரப்பப்பட்ட  நீள் வடிவம் கொண்ட பலூனை உருவாக்கி அதனுடன் பயணிகள் அமர்ந்துசெல்ல ஒரு கூண்டையும் இணைத்ததோடு கூண்டின் கீழ் நீராவி இன்ஜினையும் இணைத்தார்.

இதனால் நீராவி விசையை பயன்படுத்தி விரும்பிய திசையில் பயணிக்கமுடிந்தது.

இது மணிக்கு 6 மைல் வேகத்தில் பறந்தது. முந்தைய ஹாட் ஏர் பலூனின் வேகத்தைவிட இது பன்மடங்கு அதிகம்தான்.

ஆகாயத்தில் ஹாயாக பயணித்தால் போதுமா? கலனுக்கு பொருத்தமான பெயரை வைக்கவேண்டாமா?.. எனவே இதற்கு “டிரிஜிபிள் பலூன்” (dirigible balloon) என பெயரும் சூட்டி மகிழ்ந்தனர்.

“டிரிஜிபிள்”(dirigible) என்றால் “வழிநடத்தி செல்லக்கூடிய” என்று பொருளாம்.

பொருத்தமான பெயர்தான்.

அதன்பின் தொடர்ந்து பல்வேறு வடிவங்களில் இன்ஜின்கள் பொருத்தப்பட்ட (நீராவி இஞ்சின்கள்தான்) பலூன்கள் உருவாக்கப்பட்டன.

இவ்வாறு நீராவி இன்ஜின் பொருத்தப்பட்டு இயக்கப்பட்ட அனைத்து பலூன்களும் “டிரிஜிபிள் – Dirigible” என்னும் பெயரிலேயே அழைக்கப்பட்டன.

ஆனால் இதில் நிறைய பேர் பயணிக்கமுடியவில்லை.

எனவே, இந்த குறைபாட்டை களைய அதிக பயணிகளை ஏற்றிக்கொண்டு நீரில் மிதக்கும் கப்பலை போன்றே ஆகாயத்தில் மிதக்கும் ஆகாயக்கப்பலை உருவாக்கும் எண்ணத்துடன் தொழில்நுட்ப வல்லுனர்கள் பலர் களத்தில் இறங்கினர்.

அவர்களின் எண்ணம்போலவே அதன் வடிவமைப்பும் அமைந்தது. ஆம்,.. ஆகாய கப்பலும் தண்ணீரில் மிதக்கும் கப்பலைப்போன்ற வடிவமைப்பிலேயே உருவானது.

ஆகாயக்கப்பல் – Airship

வெப்ப காற்று நிரப்பப்பட்ட “ஹாட் ஏர்” (Hot Air balloon) பலூனைப்பற்றி முன்பு பார்த்தோமல்லவா.. அந்த அமைப்பின் கீழ்பகுதியில் மனிதர்கள் அமர்ந்து பயணம் செய்வதற்காக ஒரு கூடை போன்ற கலன் அமைக்கப்பட்டிருக்குமல்லவா? அந்த கலன் இந்த ஆகாயகப்பலில் அச்சு அசலாக தண்ணீரில் மிதக்கும் கப்பலின் வடிவமைப்பிலேயே உருவாக்கப்பட்டதால் இதற்கு ஆகாயக்கப்பல் (Airship) என்றே பெயர் வைக்கப்பட்டது.

அதாவது அலுமினியத்தாலான ஒரு பெரிய கலத்துக்குள் “ஹைட்ரஜன்” நிரப்பப்பட்ட ஒரு பெரிய பலூன் வைக்கப்பட்டிருக்கும். இந்த உலோக கலத்தின் அடிப்பகுதியில் பயணிகள் அமர்ந்து பயணிக்கும் கப்பல் போன்ற அமைப்பு  இணைக்கப்பட்டிருக்கும்.

ஹைட்ரஜன் நிரப்பப்பட்ட கலன் மிதந்து செல்லும் தருணத்தில் அதனுடன் இணைக்கப்பட்டுள்ள விசையை உற்பத்தி செய்யும் இன்ஜின் இயக்கப்பட…

பலூனின் கீழ்ப்பகுதியில் பயணிகள் அமர்வதற்கு ஏற்றவகையில் அமைக்கப்பட்டுள்ள கப்பல் போன்ற அந்த கலனும் ஒட்டிக்கொண்டு பறப்பதைப்பார்க்கும்போது பிரமிப்பாகவும் அதேவேளையில் கொஞ்சம் வேடிக்கையாகவும் இருக்கும்.

மேற்கண்ட கலன்களில் “ஹைட்ரஜன்” வாயு பயன்டுத்துவதற்கு காரணம் அது லேசான வாயு என்பதால் கனமான வாயுக்களை கீழே தள்ளி இது எளிதாக மேலெழும்பும் திறனை கொண்டிருப்பதால் ஹைட்ரஜன் வாயுவை பலூன்களில் நிரப்பி எளிதாக இதனை ஆகாயத்தில் மிதக்க வைக்க முடியும்.

ஆனால், இந்த ஹைட்ரஜன் வாயுவிற்கு எளிதாக தீப்பற்றும் திறன் இருப்பதாலும், இதனால் அடிக்கடி தீ விபத்து ஏற்பட்டதாலும் தற்போது ஆகாய கப்பல்களில் எளிதில் தீபற்றாத எடைகுறைந்த வாயுவான “ஹீலியம்” வாயுக்கள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

கிராப் ஜெப்லின் – Graf Zeppelin

படிப்படியாக இந்த ஆகாயகப்பல் தொழில்நுட்பமானது வளர்ச்சியடைய 1875 ம் ஆண்டில் மிக உயரத்தில் பறக்கும் ஆகாய கப்பலை “டபிட்ரி மெண்டலயெல்” என்னும் ரஷ்ய அறிஞர் உருவாக்கினார்.

இக்கப்பலானது சுமார் 11 கிலோமீட்டர் உயரத்தில் பறந்து சாதனை படைத்தது.

இம்மாதிரியாக கப்பலை உருவாக்க பல நாடுகள் போட்டிபோட்டுக்கொண்டு முனைப்பு காட்டினாலும் 1928 – ம் ஆண்டில் ஜெர்மனியில்தான் முதன்முதலாக மிகப்பெரிய ஆகாயக்கப்பல் உருவாக்கப்பட்டது.

ஜெர்மனியை சேர்ந்த பெர்டினான்டு ஜெப்பலின் (Ferdinand Von Zeppelin) என்ற தொழில்நுட்ப கலைஞர்தான் 772 அடி நீளத்தையும், 100 அடி அகலத்தையும்கொண்ட பிரமாண்ட ஆகாய கப்பலை (Airship) முதன்முதலில் 1900 ஆம் ஆண்டு உருவாக்கிக்காட்டினார்.

“கிராப் ஜெப்லின்” (Graf Zeppelin) என்று பெயரிடப்பட்ட அதில் 2650 குதிரைசக்தி கொண்ட இஞ்சின் இணைக்கப்பட்டிருந்தது.

இது பயணிகளை ஏற்றிக்கொண்டு அமெரிக்காவிற்கும் ஐரோப்பாவிற்கு இடையே பலமுறை தன் பயணங்களை தொடர்ந்துள்ளது இங்கு குறிப்பிடத்தக்கது.

இது நூற்றுக்கணக்கான பயணிகளையும் ஒருசில டன் எடைகளைக்கொண்ட சரக்குகளையும் சுமந்துகொண்டு சுமார் 80 மைல் வேகத்தில் பயணித்ததாக சொல்லப்படுகிறது.

கிராப் ஜெப்லின் (Graf Zeppelin) என்று இதற்கு பெயரிடப்பட்டிருந்தாலும் பயணிகள் அமரும் பகுதியானது அச்சு அசலாக கடலில் மிதக்கும் கப்பலைப்போலவே வடிவமைக்கப்பட்டிருந்ததால் மக்களால் இது “ஆகாயக்கப்பல்” (Airship) என்றே அழைக்கப்பட்டுவந்தது.

ரைட் சகோதரர்கள் – Wright Brothers

இந்த மிகப்பெரிய ஏர்ஷிப்பானது 1928 ம் ஆண்டுதான் தன் முதல் பயணத்தை தொடங்கியிருந்தது என்றாலும் அதற்கும் 20 வருடங்களுக்கு முன்னதாகவே தற்போது இயக்கத்திலிருக்கும் நவீன விமானத்தின் முன்னோடியான முதல்  விமானத்தை (Aircraft) 1903 ஆண்டு வாக்கிலேயே அமெரிக்க நாட்டை சேர்ந்த “ஆர்வில் ரைட்” (Orville Wright) மற்றும் அவருடைய சகோதரரான “வில்பர் ரைட்” (Wilbur Wright) இருவரும் இணைந்து உருவாக்கியதுடன் அதனை வெற்றிகரமாக இயக்கியும் காண்பித்திருந்தனர்.

ரைட் சகோதரர்கள் உருவாக்கிய Aircraft தொழில்நுட்பமானது எளிமையானதாகவும், பாதுகாப்பானதாகவும், அதிக வேகத்தில் பயணம் செய்வதற்கு ஏற்றதாகவும் அமைந்ததால் “ஆகாயவிமானம்” என்னும் Aircraft தொழில்நுட்பம் படிப்படியாக வளர்ச்சியடைய “ஆகாயகப்பல்” என்னும் Airship தொழில்நுட்பம் தன்னுடைய இயக்கத்தை படிப்படியாக நிறுத்திக்கொண்டது.

என்றாலும், தற்போது இந்த “Airship” தொழில் நுட்பத்தை மேப்படுத்துவதற்கான முயற்சிகள் பல்வேறு நாடுகளிலும் நடந்துகொண்டுதான் இருக்கின்றன.

அண்மையில்கூட நம் அண்டை நாடான சீனா 28 பேர் பயணிக்கக்கூடிய 66 மீட்டர் நீளமுள்ள ஆகாயக்கப்பலை உருவாக்கியுள்ளது.

லித்தியத்தால் ஆன சக்திவாய்ந்த பேட்டரியுடன் கூடிய மின்மோட்டார் மற்றும் காற்றாடி விசைகொண்டு இயங்கும் இது கடல்மட்டத்திலிருந்து சுமார் 3,000 மீட்டர் உயரம்வரை பறக்கும் திறனை கொண்டுள்ளதாக கூறப்படுகிறது.

விரைவில் பயணிகளை சுமந்துகொண்டும் பயணிக்க இருக்கிறதாம்.

ஆனால், இது சீன தயாரிப்பு என்பதால் இதில் பயணிப்பவர்களின் நிலை “நித்திய கண்டம் பூரண ஆயுசு” என்பதற்கு பதிலாக “நித்திய ஆயுசு பரிபூரண கண்டம்” என்ற ரீதியில் அமைந்துவிடுமோ என்று அச்சப்படவும் வேண்டியுள்ளது.

ஏர்லேண்டர்- AIRLANDER

அதேபோல இங்கிலாந்தை சேர்ந்த ஐரோப்பிய விமான பாதுகாப்பு நிறுவனம் அண்மையில் 85 அடி உயரமும், 302 அடி நீளமும், 143 அடி அகலமும் கொண்ட பிரமாண்ட வான்கப்பலை “AIRLANDER 10” என்ற பெயரில் உருவாக்கியுள்ளது.

இதனை அதிகப்படியாக மணிக்கு 148 கி.மீ வேகத்தில் இயக்க முடியுமாம். ஹாயாக 48 பேர்வரை பயணிக்கலாமாம்.

325 குதிரைசக்தி திறன்கொண்ட நான்கு V8 டர்போசார்ஜ்டு டீசல் இன்ஜின்கள் பொருத்தப்பட்டுள்ள இது அதிகப்படியாக 10 டன் எடையை சுமந்து செல்லும் திறன்வாய்ந்ததாம்.

ஹைபிரிட் எனப்படும் இரட்டை எரிபொருள் தொழிநுட்பத்தை கொண்ட இது டீசல் மற்றும் ஹீலியம் வாயு மூலமாகவும் இயக்கமுடியும் என்பது இதன் கூடுதல் சிறப்பு.

நவீன விமானத்துடன் ஒப்பிடும்போது இதற்கு 20% குறைவான எரிபொருளே தேவைப்படுகிறதாம்.

500 அடி உயரத்தில் மணிக்கு 64 கி.மீ வேகத்தில் இயக்கி முதல் பரிசோதனையை வெற்றிகரமாக நிறைவுசெய்த இது அண்மையில் நடத்திய இரண்டாம்கட்ட சோதனையில் மூக்கு உடைபட்டு தோல்வியை சந்தித்தது.

எது எப்படியோ ஏர் ஷிப் (Airship) என்று சொல்லப்படும் இந்த ஆகாய கப்பலானது Aircraft என்று சொல்லப்படும் நவீன விமானங்களில் உள்ள பாதுகாப்பு கட்டமைப்புகளை பெற்றிருக்கவில்லை என்பதால் நவீன விமானங்களைப்போல இவைகளும் தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியில் வெற்றிவாகை சூடுமா? என்கின்ற கேள்விகளை எழுப்பினோமென்றால்…

அதற்கான பதிலும் அதே கேள்விக்குறியாகத்தான் உள்ளது!!! 

The post Airship – ஆகாயக்கப்பல் appeared first on Scientific Judgment.